ZAMAN: ƏN BÖYÜK SƏRVƏT, ƏN BÖYÜK SINAQ

ZAMANIN SINAĞI

55 yaşında səni işəgötürən itirməyə başlayır - nə qədər uğurlu və güclü olursansa ol, gec-tez adi bir insana çevrilirsən.

Keçmiş vəzifənə və ya imtiyaz hissinə bağlanma. Eqonu burax, yoxsa daxili sakitliyini itirəcəksən.

65 yaşında səni cəmiyyət unudur. Əvvəllər tez-tez görüşdüyün dostlar və tanışlar artıq yoxdur. Keçmiş iş yerində səni az adam xatırlayır.

"Mən əvvəllər belə biri idim, hörmətli idim" demə. Yeni nəsil səni tanımır və bu səni incitməməlidir. Bu, həyatın təbii prosesidir.

75 yaşında səni ailən unutmağa başlayır. Çoxlu övladın və nəvələrin olsa belə, daha çox həyat yoldaşınla və ya tək qalırsan.

Əgər övladların bəzən gəlirsə, bu artıq onların sevgisinin göstəricisidir. Onlardan incimə - onların da bu həyatda öz mübarizəsi var.

85 yaşında səni zaman özü aradan götürməyə çalışır. Tanıdığın çox insan artıq həyatda olmur. Kədərlənmə, bu həyatın qanunudur. Hər kəs bu yoldan keçir.

Buna görə də, hələ sağlamlığın və gücün varkən, bacardığın qədər yaşa. Pulunu istədiyin şeylərə xərclə. Arzuladığın yerlərə get. Görmək istədiyin insanlarla görüş. İstədiyini ye, iç. Oyna, əylən, ruhunu sevindirən işlərlə məşğul ol!

Qadinkimi.az